&format=webp)
Oud-topvoetballer Ryan Donk maakte een zeer ongelukkige situatie mee tijdens zijn carrière. De verdediger van onder meer Galatasaray voelde zich soms moederziel alleen en greep na het overlijden van zijn oma naar de drank. Tot hij de dood recht in de ogen zag en hij een soort wake-upcall kreeg. Dat vertelt Donk in de nieuwe documentaire 'Echte mannen huilen niet'.
Ryan Donk vierde als voetballer grootse successen in Turkije. Zo werd de sterke verdediger meermaals landskampioen met Galatasaray. Maar door een aaneenstapeling van tegenslagen kwam de krachtpatser in een diep dal te zitten. Daar vertelt Donk zeer open over in de nieuwe documentaire Echte mannen huilen niet.
Documentaire
De documentaire is een initiatief van oud-voetballers Gianni Zuiverloon en Edson Braafheid. Het centrale thema is mentale gezondheid, waar in de voetballerij nauwelijks over werd gesproken. Donk maakte zelf een heftig verhaal mee, waar hij pas achter kwam toen het bijna te laat was.
)
"Ik werd aan de kant gezet door de trainer van het team waar voor ik speelde", begint Donk in de documentaire. "Er kwam een nieuwe trainer bij die als eerste zei: 'Ik kan Donk niet vinden, want ik zie Ryan ook niet voor me'. Hij zei: 'je moet jezelf eerst vinden. Op dit moment weet je het nog niet, maar je bent heel geblokkeerd. Ik zie ook dat je dit niet toelaat. Geef mij de tijd daarvoor'."
'Kippenvel'
De woorden van zijn nieuwe trainer bij Galatasaray leken even hun vruchten te hebben afgeworpen voor de twaalfvoudig international van Suriname. "Op een gegeven moment kreeg ik steeds meer minuten en kwam het kampioenschap dichter bij", vervolgt Donk. "Ik kwam de kleedkamer binnen en ik voelde kippenvel over mijn lichaam. En ik heb toen niemand meer gehoord in de wedstrijd. Ik was helemaal ingelocked."
)
"In de rust kwam de trainer naar me toe en zei: 'Dit bedoelde ik. Je hebt nog nooit 100% van jezelf gevonden. Vandaag is dag één'. En we zijn kampioen geworden. En ik heb mezelf dat jaar daarna ook gevonden en we werden weer kampioen." Donk pakte zowel in 2018 als 2019 de titel in de Turkse Süper Lig met Galatasaray.
Zware tegenslag
Maar op een gegeven moment kreeg de centrale verdediger een zware tegenslag te verwerken, waarna het helemaal misging. "Totdat corona kwam, toen overleed mijn oma", vertelt een zichtbaar aangeslagen Donk. "Ze was alles voor mij. Ik had geen warmte meer en geen reden meer om naar Nederland te komen. Dus heb ik mezelf opgesloten, en door corona was ik veel alleen. Toen deed ik gewoon mijn telefoon uit en ging ik drinken."
Aardbeving Turkije
Donk zat op dat moment heel diep in de put. Tot een zeer ingrijpende gebeurtenis alles deed veranderen. "Tot het moment dat ik een aardbeving heb meegemaakt", licht Donk toe, die in februari 2023 moest vluchten voor zijn leven door de zware aardbevingen in Turkije. "Het was kwart over vier en alles trilde. Iedereen schreeuwde en niemand wist wat te doen. Dat is eigenlijk het enige moment dat ik het gevoel kreeg dat ze (zijn oma, red.) er was. En dat ze gewoon tegen me zei: 'Sta op, ga rennen'. Dat heeft mij denk ik hier gebracht om in leven te zijn", besluit Donk.
Janmaat
Donk hield het na het seizoen 2022/2023 voor gezien in de voetballerij. Hij is één van de profvoetballers die zich zeer open uitspreekt in de documentaire. Zo ook oud-Feyenoorder Daryl Janmaat die in Echte mannen huilen niet vertelde dat hij de afgelopen jaren verslaafd was aan cocaïne.
)
)
)
)
)
)