)
)
&format=webp)
Het was een opmerkelijk beeld na de finale van de 500 meter op de Olympische Spelen. De Nederlandse broers Melle en Jens van 't Wout wonnen zilver en brons in het shorttracktoernooi en vierden feest. Maar na de chaotische finale praatten ze vloeiend Engels met elkaar. Ook in Nederlandstalige interviews hebben beide toppers nog een duidelijk Engels accent en gebruiken ze soms liever de vertaling dan het Nederlands. Dit is waarom.
Melle (26) en Jens (24) zijn volbloed Nederlands, maar spendeerden tien jaar van hun jeugd in Canada. Vanaf het moment dat Jens twee was, tot zijn twaalfde. Melle was anderhalf jaar ouder, maar in een vreemd land ver weg waren ze op elkaar aangewezen. De taal leerden ze al snel als kinderen en maakten ze zich eigen. Het werd, zeker onderling, bijna hun moedertaal.
)
Verhuisd
“Dat die band tussen ons zo hecht is, heeft ook te maken met de verhuizing van Canada naar Nederland. Daardoor hadden we elkaar heel erg nodig. We kwamen in een vreemd land, kenden de taal niet. We hadden heel veel steun aan elkaar", zei Melle van 't Wout ooit tegen Helden. Ze woonden in Bracebridge, twee uur rijden ten noorden van Toronto.
)
Familie in Canada
“Onze ouders waren Nederland een beetje zat, wilden meer van de wereld zien. We hadden familie in Canada. Waar Nederlandse kinderen opgroeiden met voetballen, gingen wij op ijshockey. In de winter, als er veel sneeuw lag, gingen wij racen met de snowmobile of op het meer ijshockeyen. We hebben al met al acht jaar geijshockeyd", zeiden de twee broers.
Gezondheidsproblemen
Toen Melle naar highschool zou gaan, ging de familie Van 't Wout weer terug naar Nederland. "Vanwege gezondheidsproblemen in de familie. Mijn opa overleed en de broer van mijn vader werd niet lang daarna ziek. Mijn ouders zeiden ook tegen elkaar: ‘Als er iets met een van ons gebeurt, gaan we ook terug naar Nederland, want daar zitten toch onze beste vrienden en de familie.’"
)
'Spreken Engels met elkaar'
Tien jaar in Canada vormde het brein van de broers tot Engels. Bij terugkeer spraken ze nauwelijks meer Nederlands. Melle: "Ik kon alleen ‘ik ben Melle’ schrijven en sprak nog een beetje Nederlands.” Jens: “Tot de dag van vandaag spreken we ook Engels met elkaar. Wel merk ik dat er steeds vaker een Nederlandse zin tussendoor komt. Thuis spreken we ook steeds meer Nederlands. We voelen ons hier inmiddels helemaal thuis.”
)
Medailles voor TeamNL op de Winterspelen
Die woordjes Engels en het accent staan na tien jaar terug in Nederland nog steeds overeind. In de interviews met de NOS op de Olympische Spelen klinkt het Engels soms nog door. Maar de twee voelen en zijn volop Nederlands, zeker omdat ze samen twee keer goud, één keer brons (Jens) en één keer zilver (Melle) wonnen namens TeamNL.
)
)
)
)
)