Joy Beune doet boekje open over emotionele eerste Spelen: 'Dat doet pijn, meer dan mensen soms zien'

Redactie Sportnieuws.nl • 14:30, 21-02-2026 / Laatste Update: 14:30, 21-02-2026
Joy Beune doet boekje open over emotionele eerste Spelen: 'Dat doet pijn, meer dan mensen soms zien'
i

Joy Beune. Getty Images

Redactie Sportnieuws.nl • 14:30, 21-02-2026 / Laatste Update: 14:30, 21-02-2026

De Olympische Winterspelen van Joy Beune zitten er nu echt op. Haar debuut bracht meteen veel emotie teweeg. De topschaatsster deelt openhartig haar ervaringen in Milaan via Instagram. "Het was fantastisch. Intens. Overweldigend."

"Mijn eerste Olympische Spelen… Ik heb er bijna geen woorden voor", begint Beune haar bericht. Ze plaatste zich voor het eerst in haar carrière voor de Winterspelen, maar niet op de afstand waar ze topfavoriet zou zijn voor goud: de 1500 meter. De regerend kampioen maakte op het OKT op die afstand een misser en mocht daarom niet in actie komen op dat onderdeel.

Zilveren medaille

De aanloop naar de Spelen was daarom al beladen. Beune kwam wel in actie op de 3000 meter, waar ze vierde werd, en pakte zilver op de ploegenachtervolging samen met Marijke Groenewoud en Antoinette Rijpma-de Jong. "Als klein meisje droomde ik hiervan. Jaren van trainen, vallen en opstaan, alles opzijzetten voor dat ene moment. En dan sta je daar… op het grootste podium dat er is. Dat gevoel is onbeschrijfelijk en iets wat ik voor altijd met me meedraag."

Toch had ze gehoopt op een individuele olympische medaille en het liefst goud. Beune stond ook nog op de reservelijst voor de 1500 meter, maar daar stonden de geplaatste Nederlanders, Femke Kok, Groenewoud en Rijpma-de Jong gewoon zelf aan de start. Het bleef dus bij een zilveren plak voor de schaatsster van Team IKO-X2O.

'Confronterend'

"Het was fantastisch. Intens. Overweldigend. Maar ook confronterend", vervolgt de 26-jarige. "Ik heb hier moeten omgaan met teleurstellingen, met momenten waarop het niet ging zoals ik had gehoopt. Dat doet pijn. Meer dan mensen soms zien."

"Maar juist in die momenten leer ik mezelf het beste kennen. Ze maken me sterker, hongeriger en vastberadener. Ik weet dat ik hier alleen maar beter van word", zegt ze. "Dit seizoen kende highs en lows, maar ik ben trots. Trots op elke overwinning, groot of klein. Trots op mijn groei. Trots op mijn veerkracht."

Bovendien is haar route naar de Spelen nog belangrijker voor haar geworden. "Alle medailles die ik de afgelopen jaren om heb mogen hangen, zijn voor mij alleen maar waardevoller geworden. Ze vertellen het verhaal van doorzetten. Van blijven geloven. Van nooit stoppen met dromen."

'We zijn nog niet klaar'

De blik gaat nu weer op de toekomst en die is veelbelovend. "We zijn nog niet klaar. Het WK allround wacht nog op mij. Ik kijk er enorm naar uit om daar mijn titel te verdedigen en opnieuw alles te geven wat ik in me heb. Dit is nog maar het begin."