De biografie van Sherida Spitse heeft de afgelopen tijd zeer veel stof doen opwaaien binnen het vrouwenvoetbal. Zo blijkt dat speelsters van het Nederlands elftal elkaar onder de bus hebben gegooid, na onderlinge gesprekken over de toenmalige bondscoach Andries Jonker. Dat doet Spitse nog steeds erg veel pijn.
In de biografie 'Sherida, Open kaart', valt te lezen dat Spits, samen met collega-international Danielle van de Donk door een teamgenootje onder de bus zijn gegooid. Samen bespraken ze dat ze eigenlijk klaar waren met bondscoach Andries Jonker, maar dat verklikte iemand bij de trainer. Spitse sprak van 'een dolk in haar rug' en zit er nog steeds mee.
'Raakt me nog steeds'
De situatie maakte het extra pijnlijk, daar Spitse aanvoerder was en bovendien recordinternational van de Oranje Leeuwinnen. De pijn van het voorval zit nog altijd diep, zo valt ook op te tekenen uit een nieuw interview. Daarin is Spitse duidelijk over de problemen binnen de ploeg. "Ik ga geen andere voor de bus gooien, maar dit is de situatie die is voorgekomen. Dan kan ik het niet delen, maar het is echt wat me nog steeds raakt. Dat zie je nu", aldus een geëmotioneerde Spitse in gesprek met De Perstribune.
Ondanks dat zij zelf dus wel voor de bus werd gegooid, zou de Ajax-middenvelder dat nooit met anderen doen. "Dat doet iets met mij en daarom gooi ik ook geen andere mensen voor de bus en noem ik geen namen", vertelt de 241-voudig international van Nederland daarover. "Ik weet dat ze door moeten, maar dat geldt ook voor mij."
'Waarheid'
"Als je iets vertelt dan moet je ook de waarheid vertellen. En niet op deze manier met je teamgenoten omgaan", vervolgt een nog altijd gepikeerde Spitse. "Want dat is eigenlijk wat er gebeurd. Je gaat niet zo met je teamgenoten om. Dat vind ik persoonlijk. Daarom doet het zo veel met mij. En ik begrijp het gewoon niet."
Spitse heeft dus een zeer goed vermoeden welke teamgenoot 'een dolk in haar rug' heeft gestoken. Maar beseft dat rancune niet gepast is. "Ik vergeet niet, maar ik vergeef wel", stelt Spitse. "Omdat ik nog steeds met die persoon op het veld moest staan. Dan zou ik nog steeds honderd procent voor haar door het vuur gaan. Ik zou nog steeds in de bres springen als het moet, want zo ben ik als persoon. Maar ik laat niet zo met me omgaan, dat niet", besluit ze zoals een ware aanvoerder betaamt.
Gokverslaving
In de biografie komen ook diverse andere problemen en zaken uit de carrière van Spitse voorbij. Zo kwam de 35-jarige Friezin met een open ontboezeming over haar gokverslaving. Dat leidde tot veel lof en steun vanuit de gehele sportwereld.
)