&format=webp)
Demi Vollering won afgelopen jaar de Vuelta, maar de koers in Spanje was enorm zwaar voor haar. De Nederlandse wielrenster zat met haar hoofd bij een dierbare, waarmee het erg slecht ging. In een openhartig interview blikt ze met tranen in haar ogen terug op die tijd.
Het was een moeilijke periode voor Vollering. Vlak voordat ze naar Spanje vertrok ging ze op bezoek bij iemand die dicht bij haar staat. Daar ging het op mentaal vlak niet goed mee. De wielrenster kon het niet loslaten en na haar ritwinst in de vijfde etappe maakte ze een emotioneel gebaar.
)
Ze wees met haar vinger naar haar hoofd om aandacht te vragen voor mentaal welzijn. In gesprek met HLN blikt de 29-jarige terug op dat moment. Ze krijgt opnieuw tranen in haar ogen, maar probeert die te verbijten.
"Vlak voor ik naar Spanje vertrok, bezocht ik iemand uit mijn omgeving met wie het heel slecht ging. Ik had dat in het begin van het seizoen een plek kunnen geven. Of dat dacht ik toch...", begint ze.
)
Nachtmerries
Maar tijdens de koers bleek ze toch nog moeite te hebben met de situatie. "Tijdens de Vuelta had ik nachtmerries", vertelt Vollering. "Ik zat zo erg in met diegene, terwijl je in zo’n meerdaagse rittenkoers nul tijd hebt om daar aandacht aan te geven."
"Toch kon ik presteren, toch kon ik winnen." Ze zette de knop om, maar zag ook in dat het hielp om erover te praten. "Continu ging er door mijn hoofd: ik win wedstrijden omdat ik mentaal sterk ben, maar er zijn ook mensen die mentaal té sterk zijn. Die zo in gevecht zijn met zichzelf dat ze het gewoon niet meer kunnen winnen."
)
Kracht
"In het team vond ik het in het begin lastig om dat te delen", vervolgt Vollering, die vorig jaar de overstap maakte van SD Worx naar FDJ-SUEZ. "Ik dacht: ‘Ik ben de leider, ik mag die emotie niet tonen.’ Maar eigenlijk is dat juist sterk zijn. We noemen het zwak, maar het heeft juist een kracht om je emotionele kant te durven tonen."
)
)
)
)
)