,fit(1200:)&format=webp)
In Football Island gaat het niet alleen om het spelletje, tussen alle strijd door is er ook ruimte voor een persoonlijk gesprek. Ronald de Boer (55) en Tom Beugelsdijk (35) praten openhartig over waar ze het meest trots op zijn: hun gezin. Tijdens hun voetbalcarrière waren ze vaak van huis, iets waar vooral De Boer achteraf met gemengde gevoelens op terugkijkt. "Nu denk ik: verdomme, dat heb ik wel gemist."
De Boer is nieuwsgierig naar de thuissituatie van zijn kampgenoot, Beugelsdijk. "Jouw dochters zijn nu 2 en 5?" vraagt hij. "Dat klopt. Ik moet ze nu voor het eerst missen", zegt Beugelsdijk ietwat geëmotioneerd. Het afscheid viel hem zwaar, vooral bij zijn dochter Emmi. "Een dag voordat we vertrokken, zei ze tegen mij: papa, je hoeft toch niet te gaan?"
)
'Dit is waar ik voor leef'
Toch probeerde Beugelsdijk het luchtig te houden richting zijn dochter. "Toen heb ik gezegd: ik ga een mooi avontuur tegemoet en over elf dagen komt papa jou weer ophalen als winnaar van Football Island", zegt hij grappend. Daar haakt Kenneth Perez meteen op in. "Ze zou wel verrast zijn geweest als je gisteren op de stoep had gestaan", zegt hij, verwijzend naar de eerdere eliminatiekans. De Boer reageert lachend: "Wel blij verrast, denk ik zo."
Lees hieronder verder.
Maar voor Beugelsdijk is het geen grapje hoe belangrijk zijn gezin voor hem is. "Zonder dollen: dit zijn echt de meisjes waar ik voor leef", zegt hij trots. "Ze zijn stapelgek op me. Het is mijn liefde, mijn alles."
)
Daarna draait Tom de rollen om en vraagt hij naar de kinderen van De Boer. De oud-international heeft er zes: Demi, Maxime en Brooke uit zijn huwelijk met Sharon Cohen en Fenne, Linde en Boaz met zijn huidige partner Suze van Rozelaar. "Vijf meiden en een zoon. Opgroeiende kinderen en een leven als profvoetballer zijn ingewikkeld, zeker als je in het Nederlands elftal speelt, want dan ben je heel veel weg", zegt De Boer eerlijk. "Je besteedt meer tijd met je teamgenoten dan met je familie. Althans, zo voelt het."
Met terugwerkende kracht kijkt De Boer met gemengde gevoelens naar die periode. Hij noemt het 'tropenjaren', al zou hij ze ook niet willen missen. Toch voelt hij wel spijt als het om zijn oudste kinderen gaat. "Ik ben veel meer betrokken bij hun opvoeding dan bij die van de oudste drie." En daar baalt hij achteraf behoorlijk van. "Nu denk ik: verdomme, dat heb ik wel gemist bij die drie", besluit De Boer.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)