&format=webp)
Het vrouwenvoetbal heeft de afgelopen jaren een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Zowel de Oranje Leeuwinnen als de Nederlandse competitie behoren inmiddels tot de absolute topsport. Tóch blijft de kritiek aanhouden. René Roord, technisch manager bij FC Twente en vader van Oranje-international Jill Roord, stoort zich daar flink aan. "Je hoeft het niet leuk te vinden, maar zeg niet dat het geen topsport is", stelt Roord.
Het eeuwige vergelijken met mannenvoetbal? Daar zet Roord grote vraagtekens bij. “Dat doe ik helemaal niet”, zegt Roord, die al een kleine tien jaar betrokken is bij de ontwikkeling van het vrouwenteam van FC Twente, tegen Sportnieuws.nl. "Ik kijk vrijwel alle wedstrijden bij de mannen, maar dan denk ik ook heel vaak: man, waar kijk ik naar. Dat heb je in het vrouwenvoetbal natuurlijk ook."
)
Onzinnig vergelijk
Volgens Roord wordt er te snel negatief geoordeeld. “Laten we eens stoppen met vergelijken, dat doen we toch ook niet bij een hockey- of tenniswedstrijd? Als er een mooie finale tussen twee dames is, dan zeg ik toch ook niet: oh dat gaat anders dan bij de mannen? Als het een slechte wedstrijd is, dan mag je dat zeggen."
"Het is alleen niet terecht dat er standaard wordt gezegd: het vrouwenvoetbal is superslecht. Misschien heb ik dertig jaar terug ook weleens zoiets gezegd, maar toen was dat nog relevant. De sport heeft zich gigantisch ontwikkeld en is inmiddels topsport", gaat Roord verder.
De technisch manager van FC Twente ziet de groei van dichtbij. Tegelijkertijd begrijpt hij dat niet iedereen fan is."Je hoeft het helemaal niet leuk te vinden. Ik heb ook moeite om bepaalde sporten te kijken. Het kan schitterend zijn, maar daar kan ik gewoon niet naar kijken. Dat mag en kan, toch? Mensen moeten alleen niet zeggen dat vrouwenvoetbal geen topsport is, dat vind ik storend. Kijk eens wat de meiden er allemaal voor doen…"
)
Aanpassingen aan veld of doelen?
Regelmatig klinkt de suggestie om het vrouwenvoetbal aan te passen, bijvoorbeeld door de doelen kleiner te maken of het veld te verkleinen. Roord moet daar niets van hebben. "Stel dat ze de bal iets zachter maken, oké. Als ze het doel gaan verlagen of het veld verkleinen, dan haak ik af. Dan ben ik er klaar mee."
Ook kritiek op keepsters hoort hij vaak, maar volgens hem is daar een duidelijke verklaring voor. "Het feit dat men dan valt over de fouten die keepsters maken… Die maken mannen ook genoeg, hoor. In het vrouwenvoetbal komt dat door het feit dat keepsters vroeger géén opleiding kregen. Dat kregen ze pas als ze vijftien à zestien jaar waren en dat is nu écht veranderd. Kijk eens naar Daphne van Domselaar, die heeft geen moeite met hoge ballen omdat ze altijd goede training heeft gehad. Het is een kwestie van tijd."
)
Salarissen stijgen snel
Ook financieel heeft het vrouwenvoetbal stappen gezet. Tegenwoordig is het jaarsalaris van een gemiddelde Eredivisie-voetballer zo’n vijftigduizend euro, terwijl ex-international Anouk Hoogendijk onlangs onthulde dat zij slechts 1400 euro per maand verdiende. Roord ziet ook dat die situatie inmiddels sterk is veranderd. "Tegenwoordig verdient de best verdienende speelster in de Eredivisie het dubbele ten opzichte van zo’n zes jaar geleden. Je ziet gewoon dat het vrouwenvoetbal een enorme vlucht heeft genomen."
Hoe kijkt Roord naar het gelijktrekken van de salarissen van mannen en vrouwen? "Dat vind ik onzin en een verkeerde discussie. Tel je zegeningen hoe hard het gaat en wees daar blij mee. Het wordt niet het mannenvoetbal en dat moeten we met z’n allen ook niet nastreven. Vrouwenvoetbal heeft niet de markt van de mannen. Dat gaat het ook nooit krijgen. Nogmaals: tel je zegeningen en wees blij dat clubs investeren aan de vrouwenkant”, besluit hij.
Dit artikel is onderdeel van een uitgebreid verhaal met René Roord. Volgende week volgt een verhaal over de man achter het succes van de FC Twente Vrouwen én de vader van Oranje Leeuwin Jill Roord.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)