,fit(1200:)&format=webp)
Na jaren bij Europese topclubs is Jill Roord sinds afgelopen zomer terug waar het ooit begon: FC Twente. De Oranje Leeuwin koos bewust voor een terugkeer naar Nederland en vond in haar vertrouwde omgeving iets terug wat ze in het buitenland miste: rust, balans en vooral plezier. "Soms lijkt het een fantastisch plaatje als een hele mooie grote club belt", zegt Roord.
Roord straalt als ze praat over haar terugkeer. "Ik ben heel blij, want ik ben gelukkig op én naast het veld”, zegt ze tegen onder meer Sportnieuws.nl. Volgens de 28-jarige middenvelder voelt ze zich een stuk beter dan tijdens haar laatste jaren in het buitenland. "Ik merk dat ik meer energie heb en weer plezier in het spelletje heb."
)
Familie en vrienden in het stadion
Roords carrière bracht haar langs meerdere Europese topclubs. Na haar doorbraak bij FC Twente vertrok ze naar Bayern München. Daarna speelden Arsenal, VfL Wolfsburg en Manchester City een rol in haar loopbaan. In de Champions League kwam ze uit tegen de absolute top en bij Oranje groeide ze uit tot een vaste waarde. Toch zat er ook een keerzijde aan het buitenlandse avontuur.
Daarom besloot Roord terug te keren naar Nederland. Niet naar haar geboortestad Oldenzaal, maar naar Amsterdam. "De stap van het buitenland naar Oldenzaal is wel héél groot", grapt de speelster van de Tukkers. Dat familie en vrienden weer dichterbij zijn, speelt een grote rol. "Ik heb het lekker voetballen en familie en vrienden in het stadion heel erg gemist. Uiteindelijk heb ik dat toch liever dan een vol stadion."
Die nabijheid van haar sociale omgeving zorgt er volgens Roord ook voor dat ze het voetbal anders beleeft dan in het buitenland. Daar draaide vrijwel alles om de sport. "Ik vind het fijn dat ik na een training thuis kom en dat ik dan ook nog een leven heb. In het buitenland ben je heel erg gefocust op het voetballen en dan beleef je het ook intenser. Als het dan even niet goed gaat, dan neem je dat ook heel erg mee naar huis."
)
Steeds meer boegbeelden in Nederland
Bij FC Twente trof Roord bovendien een club die in de afgelopen jaren flink is veranderd. "Het was natuurlijk wennen, want het is toch wel een andere manier van trainen, spelen en je hebt gewoon andere spelers om je heen." Ze wil het niveau van de Nederlandse competitie niet vergelijken met dat van Engeland of Duitsland. "Dat probeer ik vooral niet te doen, want het is heel anders."
Wat ze wél ziet, is dat steeds meer ervaren (ex)-internationals terugkeren naar de Eredivisie Vrouwen. Namen als Shanice van de Sanden, Sherida Spitse en Eshly Bakker geven de competitie extra uitstraling én ervaring. "Ik denk dat het heel belangrijk en goed voor de competitie is. Het is natuurlijk een competitie met veel jonge meiden, dus dan is het voor hen ook fijn dat er een aantal ervaren speelsters terugkomen."
)
Routinier Roord
Roord merkt inmiddels dat ze zelf ook in die categorie 'routinier' valt en dat was in het begin behoorlijk wennen, vertelt ze lachend. "Je merkt dat je impact hebt op de jongere generatie. Ze kijken heel erg tegen je op en luisteren naar wat je te zeggen hebt. In Engeland was ik altijd gewend dat de Engelsen het team altijd op sleeptouw namen, maar bij FC Twente moet dat voornamelijk vanuit mij komen. Dat was wel even nieuw, maar ook wel leuk."
Die rol merkt ze ook buiten het veld. Jonge speelsters kloppen regelmatig bij haar aan voor advies over een mogelijke stap naar het buitenland. "Er zijn natuurlijk meiden die graag naar het buitenland willen. Ze hebben wel een bepaald beeld, maar ze vragen dan aan mij hoe ik die keuze heb gemaakt en wat ik belangrijk vond. Uiteindelijk moeten ze zelf een bepaald gevoel hebben bij een club, maar ik kan wel aangeven waar ze op moeten letten."
)
Risico’s bij een buitenlandse topclub
Roord weet uit eigen ervaring hoe het is om vroeg naar het buitenland te vertrekken. Ze was pas twintig jaar toen Bayern aanklopte. "Ik vond het heel belangrijk dat ik wist: oké, ik ben op dat moment uitgeleerd in de Eredivisie en de club wil mij dusdanig graag dat ik sowieso minuten ga maken", licht Roord haar afweging toe. "Maar tegenwoordig zijn de selecties zó groot. Je bent dus al snel een poppetje. Als speler is dat soms best gevaarlijk. Soms lijkt het een fantastisch plaatje als een hele mooie grote club je belt, maar dan is altijd aftasten of dat wel de beste keuze is."
Volgens de uitgesproken Roord kan een stap naar een topclub geweldig zijn, maar schuilt er ook een risico in. "Een voordeel is dat je zeker bij topclubs heel veel mooie wedstrijden gaat spelen. Je gaat uit je comfortzone en wordt uitgedaagd, dat is voor je persoonlijke ontwikkeling heel goed. Alleen, bij sommige clubs krijg je niet de tijd om te wennen, omdat ze nog opties B, C, D en E hebben. Als diegene iets minder lang moeten wennen, dan ben je heel snel je plekje kwijt."
"Als je jezelf dan geen tijd en geduld geeft, dan kom je in een moeilijk proces terecht", vervolgt de Oranje-international, die snapt dat zulke situaties ervoor kunnen zorgen dat speelsters zich eenzaam voelen. "Natuurlijk, want je gaat ernaartoe om te spelen. Als je dat dan niet doet, dan wordt het heel moeilijk", besluit Roord.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)