De aanstelling van Fred Rutten als bondscoach van Curaçao is onlosmakelijk verbonden met het verdriet van Dick Advocaat, die zich noodgedwongen terugtrekt vanwege de gezondheid van zijn dochter. Voetbal is niet meer dan bijzaak. En dus overheerst de sneuheid: de pijn van een man die het avontuur moet loslaten op het moment dat het juist zo mooi leek te worden.
Tegelijkertijd, en dat mag gezegd worden, is er ook ruimte voor een ander verhaal. Dat van Fred Rutten. Een trainer die de afgelopen jaren bewust afstand nam van het vak door gezondheidsklachten, na een carrière om door een ringetje te halen. Rutten volgt Advocaat op en stapt daarmee in een wereld die voor Nederlandse trainers bijna exotisch aanvoelt.
Compleet andere wereld
Wie Curaçao een beetje heeft gevolgd de afgelopen jaren, weet: daar gaat het voetbal net even anders. Geen strakke koppies of doodse stilte in de bus, maar muziek hard aan, lachen en dansen. Spelers die genieten van het moment, alsof voetbal daar niet alleen om winnen draait, maar vooral om samen zijn en plezier maken. Zoals vroeger op de basisschool of bij de amateurvereniging. En laat dat nou net hetgeen zijn waar Rutten ook van houdt, plezier in een groep.
Het typeert Curaçao ten voeten uit. Perschef Kees Jansma die niet langs de kant blijft staan, maar middenin de feestvreugde belandt. En dan was daar Dick Advocaat, die zich liet overhalen door zijn elftal. Eerst nog wat ongemakkelijk, een paar tellen later uit volle borst meezingend. Het leverde een moment op dat je niet snel meer van je netvlies krijgt.
In dat decor stapt straks de nuchtere Rutten binnen. De afgelopen jaren sputterde het lichaam tegen, maar nu gaf het gevoel de doorslag. Dit WK, hoe pijnlijk de aanleiding ook is, raakte de juiste snaar. Iets wat je als trainer maar zelden krijgt voorgeschoteld. En als het dan ineens voor je ligt, kun je eigenlijk niet anders dan toehappen.
De absolute droom
Dit is dé droom. Die ene grote droom die vrijwel iedere trainer en voetballer koestert: een land leiden richting een wereldpodium. Rutten wordt met Curaçao geen wereldkampioen en er is ook niemand die dat verwacht, maar hij gaat wel een geweldig avontuur beleven. Een periode waarin prestaties misschien minder tellen dan belevenissen.
Het is de zo mooi genoemde kers op de taart. Rutten kan terugkijken op een indrukwekkende loopbaan met Feyenoord, PSV, Schalke 04 en FC Twente op zijn cv. De KNVB Beker met ‘zijn’ FC Twente, de Rinus Michels Award en Europese avonden. En nu, onverwacht, komt daar nog een toetje bij: het WK. Dat is letterlijk de kers op de taart.
,fit(480:))