)
)
,fit(1200:)&format=webp)
Het was allesbehalve een gewone dag in het Anna Ziekenhuis in Geldrop. Spelers van PSV, Jong PSV en de PSV Vrouwen stapten binnen bij de jonge patiënten en zorgden voor een onvergetelijke dag. Normaliter zorgen ze voor een lach op het gezicht op het voetbalveld, maar nu slaagden ze buiten de lijnen met vlag en wimpel voor een minstens zo belangrijke opdracht: tientallen zieke kinderen dolblij maken. Ruben van Bommel stal de show.
Voor de kinderen, vaak langdurig ziek en met een groot rood-wit hart, stond er een echte kinderpersconferentie op het programma. Even geen gesprek met een arts of verpleegkundige, maar als nieuwsgierig aagje op jacht naar leuke weetjes over hun helden. Couhaib Driouech, Ruben van Bommel, Wessel Kuhn, Raf van de Riet, Gwyneth Hendriks en Melanie Bross namen alle tijd en maakten er samen een bijzondere gelegenheid van.
)
Voetbalheld van Van Bommel
'Wie is eigenlijk je voetbalheld, Ruben? Misschien je vader?' Van Bommel moest meteen lachen. "Nee, hij is toch een andere speler dan ik ben", stelde de geblesseerde aanvaller, die vervolgens alsnog een opvallende naam noemde. "Ik ga dan toch voor Zlatan Ibrahimovic, dat is wel een speler met uitstraling." Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met de tijd van vader Mark en de Zweed bij AC Milan, toen Ruben als jonge knaap geregeld met zijn vader het veld op liep.
Waar Van Bommel van jongs af aan opgroeide in een wereld van profvoetbal, lag dat bij Driouech anders, al begon zijn voetbalverhaal wel al op zeer jonge leeftijd. "Toen ik nog heel klein was, was ik al gek op de bal. Mijn zussen speelden al voetbal en zo ben ik ook gaan voetballen. En toen ik 3,5 jaar was, begon ik al bij mijn amateurclub. Zo ben ik eigenlijk verliefd geworden op voetbal."
)
'Een beetje dom van mij'
Bij de vragenstellers zaten meerdere kinderen met zware knieblessures. Van Bommel kreeg er een vraag over: hoe ga je daarmee om? "Het is voor iedereen heel moeilijk, maar uiteindelijk zijn er heel veel spelers sterker uitgekomen. Daar moet je je aan vasthouden, want dan sleep je jezelf er wel door." Zelfs de kleinste jongens met een knieblessure knikten instemmend, toen zij de woorden van de PSV-aanvaller hoorden.
Op de vraag wat hij was geworden als hij géén voetballer was geweest, kreeg Van Bommel de lachers op zijn hand. "Het is eigenlijk een beetje dom van mij, maar ik heb nooit een plan B gehad. Dat zou ik niemand aanraden. Ik heb deze vraag heel vaak gekregen, maar ik heb er nog nooit een antwoord op gehad." Driouech sprong bij. "Ik zou gaan kickboksen of basketbal… al ben ik daar wat te klein voor."
Tot slot ging het over dromen. Van Bommel speelt inmiddels bij de club waar zijn hart altijd lag. "Mijn droomclub is altijd PSV geweest. En daarna heb je natuurlijk een hele reeks aan clubs waar iedere speler voor wil spelen." Welke dat zijn? "De top van de Champions League, dus de top van Engeland en Italië." Driouech had een heel specifieke droomclub: "Atlético Madrid."
)
Middag om nooit te vergeten
De middag eindigde zoals hij begon: met stralende gezichten. Handtekeningen, foto’s, knuffels en vooral momenten van echte aandacht. Driouech, Van Bommel, Kuhn, Van de Riet, Hendriks en Bross gaven de kinderen iets mee dat meer waard is dan voetbal: een herinnering om nooit te vergeten.
Een paar prachtige plaatjes van het ziekenhuisbezoek van de PSV'ers. ©PSV Media.
)
)
)
)
)