De Val van Van Vleuten als brandstof voor een wielercarrière om trots op te zijn

29 september 2018 | In samenwerking met TeamNL

Beeldbewerking Sportnieuws.nl

Eerlijk is eerlijk: vóór de zomer van 2016 was Annemiek van Vleuten nog een grote onbekende in het wielrennen. Een paar proloogzeges in tijdritten die nog geen 3 kilometer lang waren, vulden haar toen nog karige prijzenkast. Inmiddels is de Nederlandse uitgegroeid tot hét uithangbord van het wielrennen bij de vrouwen. Haar succesverhaal begon met De Val.


De spotlights sieren de 35-jarige Van Vleuten, maar het had maar weinig gescheeld of ze had dat niet mee mogen maken. De Val betekende voor Van Vleuten haar doorbraak in Nederland en daarbuiten. Aan kop van de olympische wegwedstrijd van 2016 in het Braziliaanse Rio de Janeiro, smakte Van Vleuten tegen het asfalt.
Nóg harder werken
Na De Val herstelde Van Vleuten, legde in 2017 de basis en is in 2018 bezig aan haar beste jaar ooit. Waar sommige wielrensters misschien in een diep dal waren beland, knokte Van Vleuten juist 10 keer harder. "De val is voor haar brandstof geworden om nóg beter te presteren", zegt bondscoach Thorwald Veneberg in een profiel van Van Vleuten in De Volkskrant.

Diezelfde bondscoach Veneberg moet goed op zijn pupillen blijven letten. Hij doet er met de technische staf alles aan om de toprenster fit te houden. Zelfs het handjes schudden met collega's, de pers of bekenden is verdwenen. Omdat de topsporters zo fit zijn, een laag vetpercentage en dus weinig reserve hebben, willen ze geen enkel risico lopen. Om alle pechfactoren uit te sluiten, wordt er zo min mogelijk lichamelijk contact gezocht. Bondscoach Veneberg legt het protocol van TeamNL uit in onderstaande video. "Geen hand, maar een boks."



2018 kan nú al niet meer stuk
Die brandstof bezorgde Van Vleuten dit jaar podiumplek op podiumplek. Eindzeges in de Giro Rosa, de Boels Ladies Tour, haar sicke zege in La Course op landgenote Anna van der Breggen en onder andere 5 tijdritzeges staan in 2018 al op haar erelijst. Een succesvolle verdediging van haar regenboogtrui op de WK tijdrit was de kers op de taart. En dan moet de wegwedstrijd in Innsbruck nog gereden worden. 2018 kan nú al niet meer stuk, net 2 jaar na die val die alles veranderde.
Martijn Baars
Ook wel: Bullseye Baars. Geniet met een biertje (het liefst een tripel) van darts en voetbal.